Ef tjón verður í þvottastöð verður bíleigandinn að sýna fram á að orsökin sé þvottavélinni að kenna, segir í úrskurði Úrskurðarnefndar í fjármálamálum í Noregi. Eigandi Citroën Jumpy sendibíls hélt því fram að lakk hefði flagnað af þaki bílsins eftir að hann hafði þvegið hann á þvottastöð með burstalausu prógrammi. Bíleigandinn taldi að of hár þrýstingur hefði verið notaður í þvottavélinni.
Fyrirtækið sem rekur þvottastöðina neitaði að greiða fyrir hið meinta tjón, þrátt fyrir að bíleigandinn hafi reynt að innheimta greiðslu frá þeim um nokkurt skeið. Því næst leitaði Citroën-eigandinn til tryggingafélags síns og krafðist bóta úr kaskótryggingu sinni.
Citroën-bíllinn var sjö ára gamall þegar lakkið á að hafa flagnað af. Verkstæði, sem bíleigandinn valdi sjálfur, taldi að hægt væri að bæta tjónið fyrir 13.000 norskar krónur.
Ekki sáttur
Tryggingafélagið Storebrand Forsikring hafnaði kröfunni í fyrstu, en samþykkti eftir kæru frá manninum að greiða út 13.000 norskar krónur til að bæta hluta af hinu meinta tjóni. Eftir aðra kæru frá bíleigandanum samþykkti tryggingafélagið einnig að fella niður bónustap, sem venjulega fylgir slíkum útborgunum. Þeir lofuðu einnig að bíleigandinn þyrfti ekki að greiða 4.000 króna eigin áhættu.
Bíleigandinn var þó enn ekki sáttur. Hann krafðist hærri fjárhæðar og kærði málið til Úrskurðarnefndar í fjármálamálum, sem fjallar um ágreining milli tryggingafélaga og viðskiptavina þeirra.
Bíleigandinn hélt því fram að meira tjón væri á þakinu en verkstæðið hafði bent á. Hann lagði fram myndir sem hann taldi sanna þetta. Úrskurðarnefndin hefur nú komist að þeirri niðurstöðu að Citroën-eigandinn fái ekki meira greitt, þar sem hann hafi ekki fært sönnur á að lakkskemmdirnar hafi orðið í bílaþvottinum.
Lélegt lakk
Matsmaður á vegum Storebrand skoðaði bílinn og taldi að þvottavélinni væri ekki um að kenna. Matsmaðurinn benti á að lakkið á þessari bílgerð væri af lélegum gæðum og að það væri mál milli bíleigandans og framleiðandans.
Að auki fann matsmaðurinn skemmdir sem líkjast þeim sem verða við steinkast og staðfesti að þær gætu ekki hafa orðið í bílaþvottinum. Matsmaðurinn benti einnig á að þessum sjö ára gamla sendibíl hefði ekki verið vel við haldið af eigandanum.
Í úrskurði sínum bendir nefndin á að það sé bíleigandinn, en ekki tryggingafélagið, sem beri sönnunarbyrðina fyrir því að tjónið teljist vera kaskótjón.
