Þegar kemur að rafvæðingu bílaflotans eru Norðmenn í nokkrum sérflokki. Breytingarnar þar í landi eru að gerast ótrúlega hratt. Þar sem yfir 90% af öllum nýjum bílum sem seldir eru í landinu eru hreinir rafbílar, þá eru innviðirnir að breytast í takt við það.
Í stað þess að bensínstöðvum sé endilega skellt í lás á einu bretti, þá eru þær að ganga í gegnum gagngera breytingu. Margar af stóru keðjunum, eins og Circle K, hafa hreinlega látið rífa upp gamlar eldsneytisdælur og sett öflugar hraðhleðslustöðvar í staðinn. Hugtakið „bensínstöð“ er smám saman að heyra sögunni til í Noregi og í staðinn er talað um orkustöðvar.
Hagnaðurinn af því að selja bensin og dísel fer minnkandi. Þegar eldsneytissala dregst saman, verður rekstur minni og afskekktari stöðva óarðbær. Það sem breytir leiknum líka er hleðslumynstrið.
80% rafbílaeigenda hlaða heima eða í vinnunni
Í Noregi hlaða um 80% rafbílaeigenda bílana sína heima eða í vinnunni.Fólk mætir því sjaldnar á „bensínstöðvar“ en áður, því það þarf ekki lengur að fara sérstaklega daglega eða vikulega til að „fylla á tankinn“.
Þar sem það tekur yfirleitt 15–40 mínútur að hraðhlaða rafbíl, ólíkt þeim 3–5 mínútum sem tekur að dæla bensíni, þurfa stöðvarnar að bjóða upp á eitthvað sem fólk getur dundað sér við á meðan.
Norskar orkustöðvar leggja því gríðarlega áherslu á að fólk geti setst inn og fær sér að borða á meðan bíllinn hleður. Ennfremur góð salerni, setustofur og jafnvel vinnuaðstöðu með Wi-Fi. Sumar stærri hleðslustöðvar eru farnar að spretta upp við hliðina á verslunarmiðstöðvum.
Fyrir þá sem enn keyra á jarðefnaeldsneyti í Noregi er þróunin farin að valda smá óþægindum, sérstaklega í smærri byggðarlögum og úti á landi. Það þarf stundum að hafa meira fyrir því að finna virka bensíndælu og viðhald á púströrum eða olíuskipti eru að verða dýrari þar sem sérhæfðum verkstæðum fækkar.
