Evrópa hefur verið framarlega í flokki í rafbílavæðingunni á undanförnum árum. Mikið til vegna strangra reglugerða og hás eldsneytisverðs, en raunin er sú að Kína er raunverulegi risinn og leiðtoginn þegar horft er á heimsvísu.
Staðan og framtíðarhorfurnar á þessu ári sýna mjög ólíka þróun eftir heimsálfum. Kína situr í framsætinu en rúmlega helmingur allra rafbíla sem seldir eru í heiminum í dag fara á götur í Kína.
Framtíðin í Kína snýst núna um ofurhraðhleðslu
Á meðan vestrænir framleiðendur einblíndu um of á dýra lúxusjeppa, tókst kínverskum merkjum, eins og BYD, að fullkomna framleiðslu á ódýrum rafbílum sem kosta innan við 15.000 dollara. Framtíðin í Kína snýst samt núna um ofurhraðhleðslu, hleðsla frá 10% í 80% á undir 10 mínútum. Framtíð kínverskra rafbílaframleiðenda felst ennfremur í gífurlegri útflutningssókn til Evrópu, suðaustur-Asíu og Suður-Ameríku.
Rafbílar eru um 6% af nýskráningum í Bandaríkjunum
Bandaríkin og Kanada hafa dregist aftur úr Evrópu og Kína. Rafbílar eru um 6% af nýskráningum í Bandaríkjunum á móti rúmlega 20% í Evrópu. Bandaríkjamenn meta stóra pallbíla og jeppa sem ferðast langar vegalengdir. Rafbæðing þeirra krefst risastórra og dýrra rafhlaðna.
Til að vernda eigin iðnað hafa Bandaríkin sett háa tolla á kínverska rafbíla. Framtíðin þar veltur að miklu leyti á uppbyggingu innlendra rafhlaðnaverksmiðja og hleðslukerfa þar sem Tesla-hleðslustaðallinn er að verða ríkjandi fyrir alla bíla.
Vegna tregðu neytenda hafa bandarískir framleiðendur á borð við Ford og GM hægt á rafbílaáformum og spá frekar í tengiltvinnbíla (PHEV) og svokallaða EREV rafbíla með litlum bensínmótor sem virkar eingöngu sem rafal.
Í suðaustur-Asíu og Indland lítur rafbílavæðingin allt öðruvísi út
Í suðaustur-Asíu og Indland lítur rafbílavæðingin allt öðruvísi út. Hún snýst ekki um dýra fólksbíla heldur léttari farartæki. Á Indlandi og Indónesíu eru það tveggja og þriggja hjóla farartæki sem eru að rafvæðast á ljóshraða. Þau eru ódýr í rekstri og auðvelt að hlaða heima. Kínverskir framleiðendur sjá þarna risastóran markað og eru farnir að byggja verksmiðjur í löndum eins og Taílandi og Víetnam til að smíða ódýra rafbíla fyrir svæðið.
Suður-Ameríka og Afríka eru þær heimsálfur sem hafa verið taldar eftirbátar vegna skorts á innviðum og kaupmætti, en það er að breytast hratt. Lönd eins og Brasilía og Mexíkó sjá mikinn vöxt í rafbílasölu í ár. Í Brasilíu spilar etanól stórt hlutverk, þannig að framtíðin þar gæti legið í „flex-fuel“ tvinnbílum sem ganga bæði á rafmagni og etanóli.
Í Afríku eru rafvæðing almenningssamgangna og leigubílar í fyrirrúmi fremur en einkabílar. Skortur á stöðugu raforkukerfi í sumum löndum hamlar einkabílavæðingu, en sólarorkulausnir eru farnar að knýja framfarir þar.
Heimsbyggðin er í raun að skiptast í tvennt
Á meðan Evrópa keyrir áfram á reglugerðum og dýrari bílum, þá mótast framtíð rafbíla annars staðar af kínverskri stórframleiðslu og ódýrum lausnum. Heimsbyggðin er í raun að skiptast í tvennt í þessu efnum.
